Historiek


"In heel het land zijn er 17.886 brandweermannen en -vrouwen waarvan 5.683 beroeps en 12.203 vrijwilligers"


De aanleiding

De veelbesproken hervorming van de brandweer, die in eerste instantie in 2007 werd opgestart met de goedkeuring van de wet op de civiele veiligheid, kwam op het einde van 2013 en het begin van 2014 plots in een heuse stroomversnelling terecht. Er werden op korte tijd diverse wetteksten gepubliceerd die de overgang van de prezones naar volwaardige hulpverleningszones mee zullen regelen.

Tijdens de onderhandelingen die voorafgingen aan de publicatie van deze wetteksten, kregen de vrijwilligers stelselmatig meer en meer inzicht in het personeelsbeleid dat de toekomstige zones zouden gaan voeren. Hierbij stelden zij vast dat rond diverse aspecten zoals fysieke paraatheid, opleiding, loopbaanmogelijkheden en de combinatie met werk en gezin, er weinig of geen rekening gehouden werd met de specifieke situatie van de vele vrijwilligers actief binnen de brandweer.

Foto www.deredactie.be

Dit feit vormde dan ook de rechtstreekse aanleiding voor een aantal geëngageerde vrijwilligers om de koppen bij elkaar te steken en zich te organiseren in een nieuwe, specifieke belangenvereniging. Op 6 januari 2014 werd in Harelbeke officieel de feitelijke Vereniging van Vlaamse Brandweervrijwilligers (V.V.B.) boven de doopvont gehouden. Wij waren bijzonder verheugd door de massale respons waarmee mensen zich opgaven als lid en/of medewerker: op korte tijd meer dan 2000 leden!

De politiek

Hierdoor konden wij als vereniging gaan wegen op politiek niveau waardoor het geldelijk en administratief statuut grondig bijgestuurd werd in het belang van de brandweervrijwilligers. Daarnaast konden wij het KB opleidingen uitstellen zodat we het optrekken van het aantal opleidingsuren kunnen gaan koppelen aan begeleidende maatregelen die de combinatie van brandweer, een gezin en een flexibele job moeten haalbaar maken.

Intussen hebben we diverse keren een bespreking kunnen afdwingen met de kabinetten van Binnenlandse zaken en Volksgezondheid over diverse thema's. Maar (voorlopige) kers op de taart is de vernieuwde tekst van het Ontwerp-KB opleidingen. Om de tekst te overlopen werden we uitgenodigd door het kabinet Binnenlandse zaken. Na de presentatie van de teksten werden we gevraagd om onze achterban te raadplegen over de opleiding Sergeant, en een week later onze opmerkingen te komen presenteren in Brussel. Dit precedent is de eerste min of meer officiële erkenning van VVB als gesprekspartner, tot spijt van wie't benijdt...


Foto:http://peterreekmans.typepad.com/

De hervorming

We stellen vast dat men op nationaal niveau heel wat zaken open heeft gelaten die verder ingevuld moeten worden op zonaal niveau. Hierbij denken wij aan de erkentelijkheidspremie, de betaling van de onregelmatige uren, de invulling van de fysieke paraatheid enz. Om ook op deze zonale materie invloed te kunnen uitoefenen hebben wij dan ook beslist om onze feitelijke vereniging om te zetten naar een VZW structuur die dan op post, zone, provinciaal, Vlaams en nationaal niveau zijn vertegenwoordigers zal hebben.  Dit leek in eerste instantie eenvoudiger dan gedacht… We gaan niet over één nacht ijs, zelfs geen twee. We proberen er vooraf voor te zorgen dat alle obstakels voor een goede start van de vzw weg zijn. Er werd een adviesbureau onder de arm genomen dat ons begeleid heeft in het schrijven van de statuten. De sleutelfuncties zijn ingevuld: Voorzitter, twee ondervoorzitters, een penningmeester en een secretaris werden verkozen door de leden van de algemene vergadering. Deze algemene vergadering is samengesteld uit een aantal medewerkers van het eerste uur. Hieruit kwamen ook de kandidaten voor de raad van beheer.

Alle functies, mandaten en hun termijnen staan ook netjes beschreven in de statuten. Deze zijn verschenen in het Belgisch Staatsblad op 24 februari 2016 in het Belgisch Staatsblad, waarna de feitelijke vereniging, vzw werd.

De Waalse brandweervrijwilligers

Het ter griffie neerleggen van de statuten laat al een tijdje op zich wachten, om een zeer belangrijke reden. Om een officiële erkenning van de vereniging af te dwingen bij de overheid, iets waar alle Vlaamse politieke partijen overigens achter staan, moeten we een Waalse evenknie hebben. Een Federale overheid gaat nooit één taalgemeenschap iets bieden wat de andere niet krijgt, zo werkt het nu éénmaal. Tegen de gewoonte in, was er echter in Wallonië weinig beweging wat de vrijwilligers betrof. Protest in de hervorming was er wel, maar kwam voornamelijk naar buiten bij monde van de vakbonden. Wij hebben via verschillende kanalen contacten gelegd met onze Frans- en Duitstalige collega’s, en hen zo mee overtuigd van de noodzaak om als vrijwilligers één front te vormen tegen zaken in de hervorming die het de vrijwilliger moeilijk zouden gaan maken. En die zijn er veel. 


Foto: www.rtbf.be

Niet dat we geen respect hebben voor de inspanningen van de vakbonden, integendeel. Zij hebben ons van in het begin, via niet-officiële wegen, ook redelijk goed op de hoogte gehouden van veranderende wetteksten en dergelijke, voor we die van de overheid kregen. Maar we zijn er wel van overtuigd dat, als puntje bij paaltje komt, en er moeten beslissingen genomen worden in het nadeel van één groep, dat de vrijwilligers aan het kortste eind zullen trekken bij deze werknemersorganisaties. Daarom moeten we het heft in eigen handen nemen. Zonder verwijt, maar de bestaansreden van de vakbonden, is het verdedigen van de noden van de beroeps. Die zijn niet altijd vergelijkbaar met die van de vrijwilligers.

De vorming van de vzw wachtte uiteindelijk op een beslissing van beide partijen, om één Belgische, of een Vlaamse en Waalse vereniging te stichten. Uiteindelijk werd in samenspraak met de Franstaligen beslist om twee afzonderlijke vzw's op te richten, om zo de eventuele politieke toekomst van België geen rol te laten spelen in de toekomst van onze verenigingen.

De toekomst

Eens we erkend zijn, en we hebben het volste vertrouwen dat dit gaat gebeuren, zal onze vereniging betrokken worden bij de verschillende organen binnen de brandweer. Op het kabinet over wetteksten, maar bij uitbreiding (hopen we) ook in de brandweerscholen, het kenniscentrum, en niet in het minste, de zones.

Dat is uiteraard toekomstmuziek, wat komen moet, zal komen. We hebben tot nu toe gigantische stappen gezet op relatief korte tijd, met, u raadt het, allemaal vrijwilligers! Hoe meer we betrokken gaan worden, hoe meer tijd er zal moeten ingestoken worden. Tijd waarvoor we nu strijd leveren om hem te vrijwaren voor onze gezinnen, werkgevers, familie en vrienden…  dat beseffen we maar al te goed. In de toekomst zullen we alleen maar meer nood hebben aan goede, gedreven medewerkers, die ons hierin willen en kunnen bijstaan.

De toekomst ziet er druk, maar mooi uit. Als vrijwillige brandweerman naar de burger, maar ook als bestuur van de vereniging naar u als vrijwilliger, zeggen we meer dan ooit:


Ónze vrije tijd, voor ùw veiligheid!